tirsdag 3. mai 2016

Entusiasme og raseri

Lenge har eg hatt lydbokpause. Det tar vanlegvis 10-12 minutter å komme seg heim, og det er ikkje så mykje eg rekkjer å komme inn i på den tida. Men eg har hatt liggande ei lydbok i godt og vel eit år. Innimellom har eg høyrt litt, og lange periodar har eg latt den ligge. Det er Ari Behn sin bok "Entusiasme og raseri". Den er ikkje så sjarmerande, ikkje trur eg den skal vere det heller, men eg opplever boka som vulgær, skitten og lett kvalmeframkallande. Og det er liksom ikkje det eg gidder å forholde meg til etter endt arbeidsdag. Eg oppdaga også ein gong i vinter at eg hadde hatt spelaren på "random", noko som sikkert forklarer kvifor eg sakna ei logisk historie på CD 3. Nu vell....
Når vegen heim ser slik ut er det berre å dra fram lydbok
Sidan den no låg der i bilen har eg høyrt den ferdig. Ikkje har liv blitt kasta vekk med denne på øyret, det er likevel tid i bil og tid eg ellers ville ha høyrt på musikk, men altså - eg kan tenkje meg betre ting å høyre på, lese og bruke tid på.
Ari Behn i bilen
Takk for besøket, vennlegst forlat bilen min.

mandag 2. mai 2016

Ein 5 år gammal tenåring

Denne flotte ungen med denne flotte sveisen går igjennom ei lita pretenåringsperiode no. Dette hugser eg godt at storebror også gjorde våren før han begynte på skulen, så vi veit kva det er - men det gjør ikkje perioden hygglegare.
Stor sveis, lita jenta :)
Det er kort veg mellom hysterisk latter og tulling til megasinna utbrudd og tramping ned trappa, "La meg vere i FRED!!!" Storebror banker forsiktig på døra, og alt vi høyrer frå rommet er "SLUTT! LA MEG VERE I FRED!!!" Vi forstår og lar ho holde på, storebror blir lei seg og skjønner ikkje heilt kvar den gode og snille lillesøsteren hans har tatt vegen.
Fugleperspektiv
Det er ei tolmodighetsprøve, samtidig som det absolutt er verst for sjølve ungen - ho som går igjennom prosessen. Mannen seier at ho oppfører seg som ein rå og uslipt versjon av meg. Slik sett er det kanskje ikkje rart at det er eg som klarer å nå inn til ho, medan ho irriterer seg mest over de to andre i huset. Det går over snart. I mellomtida er det berre å liste seg litt rundt og smile masse - det hjelper!

søndag 1. mai 2016

Lyderhorn

Sist søndag gjekk vi på Lyderhorn saman med de fleste andre i Bergen! Begge ungane hadde fått nye tursko, så dette var første fjellturen i nytt utstyr!
På toppen var det nydleg i sola! Vi fant ein lun stad der det var godt og varmt. Der åt vi lunch! Med oss hadde vi også kikkert - det er gøy!
Sol bak ei sky = iskaldt!
Undervegs både opp og ned veksla ungane på å vere sure og blide, alltid ein glad og alltid ein sur, men da vi kom oss ned var plutselig begge ungane glade samtidig. Sånn er det. Det var deilig å bruke formiddagen på fjellet, det er det alltid!
Lillesøster i fin driv på veg ned igjen

lørdag 30. april 2016

GelliSnow



I skapet har eg hatt liggane denne pakken med GelliSnow, eller snø da altså. Her var det fire posar med pulver som kvar for seg skulle miksast med 1 liter vatn. Ein dag eg meinte at ungane burde vere litt heime (i periodar er de så masse med venner at eg må overtale de til å vere litt heime også) tok vi de fram og prøvde oss!
      
Det var kjempegøy, og det vart kjølig, mjuk "snø" som ikkje smelta. Også lukta det skikkelig godt!
   
Eg tenkte at dette kom sikkert til å vere gøy i fem minutter, men det var faktisk gøy i halvanna time!
De miksa litt mellom skålene, begravde ting i snøen, lagde køyrebane osv. Til slutt blanda de alt i ein og satte den ute under trappa med plastikk over for å sjå kva som skjedde når den stod ute i eit døgn.

Slik såg gulvet ut etter at de hadde tatt den ut. De rydda opp igjen, men eg måtte hjelpe masse til for det smuldra liksom opp når vi prøvde å tørke det vekk. Vanskelig å få skikkelig reint!
Neste dag henta de den store skåla inn igjen. Da var snøen akkurat som før, men sjølvsagt kaldare. De leika i halvanna time til, og i løpet av den tida gjekk eg frå de og satt på stua å snakka om sommarferie med mannen. Det var sikkert vår feil, vi høyrte jo den hysteriske latteren frå kjøkkenet, men vi hadde litt tid til å snakke, så da utnytta vi den.

Da vi kom inn på kjøkkenet hadde de helt snøen utover gulvet, den låg i klaser opp langs og oppå begge stokkestolane, oppover vegger og skapdører. Ungane hadde sklidd i det så de var klissete på klær og i håret. FULLSTENDIG GØYT KAOS! De hjalp til med å rydde og vaske, men det tok oss likevel ein heil time å få det reint igjen! Om ikkje anna vart kjøkkenet heilt reint, så det er ikkje så ille at det ikkje er godt for noko. Likevel tar vi de to posane ute neste gong.

fredag 29. april 2016

10 mil og sykle til jobb

I morgon er det siste dag av "10 mil i april"-utfordringa på facebook og ein dag før siste dag av april har eg tatt regnskap av månaden. Eg ser at det har blitt masse sykkel, grunnen til dette er sjølvsagt bare vegar og vårkjensle - men mest to unger som vil ut på sykkeltur nesten kvar dag! Det blir fort nokre kilometer på den måten!
Ein av kilometerene i april var i båt saman med denne flotte guten!
Samtidig som det er facebook-challenge har vi meldt på eit lag i "Sykle til jobben"-kampanjen, så her registrerer eg også kilometer og tid. På det systemet blir aktivitet rekna om til poeng, og det er maks 3 poeng om dagen - så sist søndag for eksempel; da vi sykla til fjell, gjekk opp og ned og sykla heim igjen, vart det kun 3 poeng, ikkje 6 som det ville ha fått om eg hadde sykla ein dag og gått på fjellet den neste. Men uansett - 10 mil i april reknar alle tilbakelagte kilometer utan makstall!
Eg og lillesøster på ettermiddagstur
Det er jo med ein stor grad av stolthet (stølhet) og ei forklaring på kvifor eg i dag kjenner meg som ei utbrukt vaskefille at eg kan vise fram tall for april:

GÅ 65.62 km
JOGGE 44.15 km
FJELLTURAR 9.04 km
SYKLE 62.34 km

TOTALT: 181.15 km
Eg og storebror på veg til fjellet
Det er ikkje så reint lite. Det er fokus og mange ettermiddagar der eg har sykla, gått eller jogga framfor å rydde hus eller lese bok. I dag sykler eg også til og frå jobb, og eg trur de 19.9 km det blir tilsaman er de siste tilbakelagte kilometerene i april. Men om det blir fint vær i morgon kan det vere vi tar oss ein fjelltur. Men eg er i alle fall i mål!

torsdag 28. april 2016

Full trening før middag!



I dag måtte mannen ha bilen, så da gjennomfører eg det som eg gjentatte gongar har argumentert med når vi diskuterer sykling til jobb vs. køyring vs. buss. Buss har eg prøvd på tidlegare, ein gong, denne gongen sykla eg.

Først av alt brukte eg ein time og eit kvarter mellom da eg gjekk utav døra heime til eg gjekk inn døra på jobb. Kvifor? Fordi eg leverer to unger på ulike stader før eg kan begynne å sykle. I barnehagen i dag måtte eg ta opp ein sak med ein av de ansatte før eg gjekk vidare til skulen med storebror. Dette gjør eg jo ikkje kvar dag, men det tar jo alltid litt meir tid enn å berre gå dit.

Sjølve sykkelturen vidare var jo grei skuring. Det er langt (nesten ein mil) og eg har sykla opp nesten 600 høgdemeter - det er masse opp og ned og opp igjen. Da eg kom på jobb var eg svett sjølvsagt, men eg hadde med meg sekk med våtserviettar og deo, samt tørre klær (eg sykla med treningsklær).

I dag skal eg på møte i byn, så da går eg dit og tilbake = 7.5 km gange. Og da er det berre å skifte klær og hive seg på sykkelen for å sykle heim. (Eiegntlig ikkje sidan eg når eg kjem på jobb kl.08:45 ikkje skal gå frå jobb før kl. 16:15, men i dag må eg gå til vanleg tid) No vel eg å sykle ein litt anna veg sidan eg ikkje skal hente nokon, og det betyr nesten to kilometer ekstra, men litt mindre stigning.

Før middag har eg altså bevegd meg i overkant av 27 km. Det er bra trening altså!!

onsdag 27. april 2016

Forundringens dal

Eg har lest fleire bøker av Amy Tan, og eg har likt de godt. Derfor var forventningane store da eg kjøpte med meg den siste boka hennes, Forundringens dal. Dette er litt av ein tjukkas på 725 sider, men når det er gode bøker så kan 725 sider også opplevast som for lite.
Det var ikkje saken her. Den vart liggande på nattbordet i nesten to månader. Innimellom tok eg meg saman og las i den, fleire dagar på rad for å komme inni den. Men eg kom ikkje til den staden der eg brydde meg om historia til de boka handla om. Og da er det ikkje noko å hente der. For meg. Eg las kvar side til side 300. Da gadd eg ikkje meir, og las resten av boka iløpet av to kveldar der eg bladde igjennom og las nok til at eg forstod kva som skjedde og korleis den slutta. Dumt, for denne boka hadde eg gleda meg masse til å lese og like. Men nei, ikkje denne gongen. Av bokhandel har du kome, til freetax skal du bli.

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...