onsdag 1. oktober 2014

Back in business

Er ein sjuk i over ei veke er det nok av trådar å ta fatt på når ein omsider klarer å gjennomføre ein logisk tanke. I dag hadde eg første dag tilbake på kontoret etter halvanna veke vekke. Eg hadde hatt mareritt om 150 viktige mail som skreik imot meg, med det var ikkje heilt så ille! ;)

Bileter frå blåtur med jobben til mannen i sommar. Flotte Bryggen i Bergen!
De to siste dagane har eg vore på konferanse med 250 andre kulturfolk - og det er alltid ein sann glede å treffe så mange flotte og inspirerande menneske! Det er stas å stå i dokø og småprate med leiarane av nokon av de største kunstinstitusjonane vi har i landet, og det er fint å bli røska litt i av nytenkjande foredragshaldarar!


Resten av veka står i oppussing og kveldsmøters teikn. Phuu - det er mykje jobbing som må til om ein skal ha nok timar til å få skikkelig juleferie i år!

Haha - her prøvde eg å lage widescreenbilete, men det gjekk berre halvvegs bra! 

tirsdag 30. september 2014

Vi *hjerte* Torbjørn Egner

Vi leser for ungane kvar kveld - og det siste kanskje halve året har lillesøster ville lest Folk og røvere i Kardemomme By. Vi kan den nesten utanatt alle saman :)

Det er ikkje nok at vi leser eit kapittel kvar kveld. Lillesøster leser i den sjølv også. Og høyrer den på lydbok. Vi kan alle songane, særlig liker lillesøster Frøken tante Sofie sin sinte vise! Vi møtt Sofie i Kardemomme By i sommar, og har eit morsomt bilete av lillesøster som blir holdt i øyrene av den strenge tanta! Kjempegøy!
Og knapt noko er vel søtare enn å høre den lille stemma synge seg igjennom "Åhuffamegåhuffamegjegersåsintsomfy!" med søte talefeil og missforstått tekst!
Tidlegare har vi hatt lange peroioder med Karius og Baktus (særleg med storebror - vi las den kvar kveld da han var rundt to år), og sjølvsagt Dyrene i Hakkebakkeskogen. Ein av mine favorittar frå da eg var barn er Da Per var ku. Den har vi også, men ingen av ungane synas å like den like godt som meg. Men forfattaren - han liker vi alle saman!

fredag 26. september 2014

Hyttetur!

I dag reiser vi innover til Myrkdalen Fjellandsby der firmaet mannen jobbar for har ei leilighet som ein kan låne. Vi var her sist haust også, den gongen med foreldra mine. Denne gongen er vi der med venner med barn.
Vi var faktisk på hyttetur UTAN barn for nokre veker sidan da yngste broren min fylte 30 år. (Her vil eg skrive lillebror, men det blir kanskje litt dumt når han har runda 30?) Da var vi i Bremanger, og sjå kor kjekt det var å komme opp på rommet vi skulle få låne for natta! Snacks er aldri feil! :)
Her går mellom andre eldste broren min (til høgre) med ei gammal postvogn full av grillmat og drikke, vi skulle ned til eit naust som høyrer til hytta/huset for å grille der.
Sjå den nydlege kveldssola! Varmt og godt var det også - i sola vel å merke - ellers var det fint å få låne ei ulljakke av ei svigerinne!
Ut frå naustet.

Hunden til bursdagsbarnet var sjølvsagt med, men var ikkje heilt i partyhumør :) Men veldig fin da!
Her har vi yngste broren min til venstre, mannen i midten og eldste broren min til høgre. Knakandes kjekke karar alle tre! Her bygger de grue som vi kunne grille i.
Sola gjekk ned og det var nydlege fargar på himmelen i vest! Heilt herleg å sitte ute med denne utsikta! Sidan eg skulle springe halvmaraton veka etter drakk eg kun eit glass vin, men det glasset brukte eg god tid på å nyte altså! Maten var for øvrig toppers - vi var så mette at vi var dårlege heile gjengen. Nam!

torsdag 25. september 2014

og slik gjekk dagane

Denne veka har kroppen fortalt hovudet kvar skapet skal stå. I dag måtte eg trosse influensa og trappe opp hos kiropraktor med tårer i augene og minimal rørslefridom. For 550 kr fikk eg kjeft, men også 45 minutter behandling. Og ikkje minst "Nei, det er ikkje rart du har vondt! Eg er sikker på at kroppen er glad du vart sjuk så du måtte ligge litt i ro."
Ingen trening, kiropraktoren sin ordre. Kun småturar. Og slapp av. Bli frisk. Jobber framleis med den siste der. Influensa slepper ikkje taket når den først har satt seg.

mandag 22. september 2014

Heimedag

I dag sitter eg heime med influensa og vondter over alt!
Om ikkje anna ser det ut som om eg får lest ut e-boka mi. Men eg skulle heller ha vore frisk!

søndag 21. september 2014

Hummus

Proteiner er muskelmat! Når ein jobbar med å lære musklane å prestere er det lurt å mate de. Ikkje rett på McDonalds etter langkøyring sjølv om ein kalorimessig trygt kan gjøre det. Grove knekkebrød med hummus deriomt! Midt i blinken! Etterfulgt av gulerot med hummus som dipp. Køyr på!


Oppskrifta er enkel. Den består av ting de fleste alt har i huset, for oss gjelder det å kjøpe kikkerter så er vi der.

Ein boks kikkerter
Kvitlauk
Chili
Sesamfrø
Ein skvis sitron
God olivenolje

Køyr med stavmikser til alt er blanda, og voila! Maten er servert! Ein kan sjølvsagt køyre på meg olje slik at den blir meir rennande, ta meir eller mindre chili - alt etter kva ein liker. Eg liker den fast i fisken og med MYKJE chili og kvitlauksmak!

lørdag 20. september 2014

Rotete rom og flinke barn

Eg leser innimellom nettvettartikklar - og særleg de som omhandlar korleis voksne behandlar barna sine på nett. Her om dagen las eg ein slik artikkel der det stod som ein av 7 feil foreldre gjør på nett; nemleg publisere bilete av barna sine rotete rom.
Små teikningar over heile rommet! Resultat av ein time med "Frost" på CD og ro.
Her har det vel noko å gjøre med konteksten. Om barnet ditt er 14 år og du vel å leggje det ut på facebook slik at alle foreldra i klassen fikk sjå - med ein kommentar om at "Jensegut er så rotete! Eg blir gal!" så er eg heilt enig om at det er dårleg nettvett. Fordi om du ser godt etter på tenåringsrommet kan du skimte litt av eit fy-fy manneblad under puta.

Lego, lego, lego!
Rommene er ungane sine. Og sjølv om vi må rydde de innimellom for å støvsuge og vaske litt, så er det ikkje eit problem for meg at det ser ut som om det bur ungar som leikar der. Det er jo derfor de har rom!

Men sidan dette kan bli tolka som dårleg nettvett, og mobbing av eigne barn, utjamnar eg det med desse to kommentarane:

Når eg leverer lillesøster i barnehagen er det nesten som om eg leverer Elsa, eller Dora. Ho møter alltid ein haug med beundrere som oppfører seg som om det er ein evighet sidan sist de såg bestevennen sin.

*det er ikkje ein popularitetskonkurranse, men eg tolkar dette som eit teikn på at ho har mange venner som er glade i ho, og det er eg glad for å sjå!

Da eg henta storebror på SFO fikk eg høyre at han var ein av de beste i klassen å lese!

*det er ikkje om å gjøre å vere best - men det betyr at han er flink å lese - og det er eg veldig glad for å høyre!