tirsdag 31. mai 2016

Knekt bein og utslitt kone

Det er travle dager. Vi hadde mange planer, og vi HAR mange planer. Eg står for mykje, mannen for mykje, men mest har vi mange planer saman.

Derfor passa det svært dårleg at mannen knakk beinet for snart to veker sidan.
Han har hatt masse vondt, og han er både skuffa og irritert - men så er det slik at ein er seg sjølv nærmast. For sjølv om det er han som får all sympatien (og den fortjener han altså!) så står det ei veldig sliten kone ved sidan av. Alt er delt, ikkje sant? Og når han er nede i 5% er det masse på meg som vanlegvis er på han. Vaske huset, klippe plenen, vaske badet, tømme sluken, trille søppelspannene ned til bossbilen, tømme den store papirkassa, vekeshandle, hente i barnehagen, vaske bilen, bære nyvaska klær opp trappa og reise seg opp ALLE gongane ein av ungane trenger hjelp.

Og han berre sitter der.

Også er det resten. Vaske klær, rydde kjøkkenet, halde barneromma ryddige, køyre alle som skal noko der de skal når de skal, servere mat (han kan lage middag, men ikkje sette den på bordet eller rydde etterpå), tømme alle de fjorten søppelspannene vi har i hus (det er ikkje 14, men eg bruker vanlegvis berre å ta tre av de som er på kjøkkenet, så tar mannen resten - derfor føles det som så mange), passe på at Puste har nok mat og drikke - og generelt løpet opp og ned trappa heile dagen.

Og han berre sitter der.

Alle aktivitetane mannen skulle vere med på har han måtte avlyse. Men nokon av de inkluderte storebror, så da vil eg så gjerne at det skal bli stell der likevel. Så da ordnar eg utstyret som trengst, køyrer begge av gårde og er der med de og lillesøster medan eg serverer mannen det han trenger medan han er der, køyrer de heim igjen og bærer alt utstyret inn i huset og rydder det på plass. Dette har eg gjort to gonger, og skal gjøre på nytt i dag og i morgon og på torsdag. Lenger orker eg ikkje å tenkje.

Og han berre sitter der. Og har begynt å ha ei bok i lomma slik at han har noko å lese på medan han berre sitter der.

Mine eigne aktiviteter og avtaler kan eg ikkje avlyse. De må gå sin gang. Eg må berre hente lillesøster i barnehagen først og få ho heim. Finne nokon som kan hente ho heime seinare og følge ho til hennes avtale som eg ikkje rekker fordi den kræsjar med min. Også må eg ta bruke retten på overtidspause til å hente ho og køyre ho heim. Eller hente storebror og ta begge med til der eg er.

Og han berre sitter der.

Kombinere barn og jobb gjør eg forholdsvis ofte, men ikkje alltid og kvar som helst. Da eg måtte gjøre dette sist laurdag endte eg opp med å miste begge to i heile 40 minutter. Det er det verste eg har vore med på! Og ikkje utenkleg det verste lillesøster har vore med på også.

Og han berre sitter der. Heime. Og eg kunne ikkje ringe - for kva godt ville det gjøre?

Handle inn til kake til avslutninga i barnehagen, handle inn grillmat og utstyr til avslutninga på skulen. Lage kake. Levere kake. Lage grillmat. Servere grillmat. På ein eller anna måte klare å finne ut korleis eg skal klare å gjennomføre 6-årsfest til lillesøster med kun ein voksen som kan gå. På ein eller anna måte klare å sjå at dette kun er midlertidig.

For han berre sitter der.

Medan vi er midt i fleire omstillingsprosessar heime og ei overhengande fare for at sommerferieplanane våre må leggast om sidan han kanskje ikkje kan gå godt nok etter at gipsen forsvinner fire dagar før vi reiser av gårde.

For han berre sitter der.

Men det er ikkje godt for han heller. Han humper seg til jobb kvar dag og er heilt avhengig av andre. Det er ikkje kjekt. Kanskje det er derfor han snakkar han i søvne. Det gjør han vanlegvis ikkje, så eg kvepper ordentlig til og sovner ikkje igjen utpå morgonkvisten, fordi eg blir liggande og tenkje på alt eg må rekke neste dag.

Og han berre sitter der. Medan eg er så sliten at eg leggjer meg kl.21 kvar kveld og lurer på kvar eg kan få meg ein stand-in-ektemann.

mandag 30. mai 2016

Kongen!

På 17.mai venta vi spent på at kongen skulle komme på TV. Det er unektleg fasinerande at vi har konge og dronning og prinsesser og prinsar sånn heilt på EKTE, så da var det stas å vite at de snart skulle komme. Det var ein litt småsur morgon, så eg klamra meg til eit lite halmstrå og sa med all entusiasme eg klarte å oppdrive "La oss sjå om kongen har komt i Oslo"! Eg gjekk inn i stua og slo på TV, og la fort merke til at lillesøster ikkje var med meg inn. Er du sur og er igjen på kjøkkenet? Storebror var på plass. På TV sa de at kongen skulle komme om 30 minutter, og da sa eg til storebror "ok, da lar vi TV'en stå på. De viser sikkert snart noko frå Bergen. Kor er eigentlig lillesøster?"
Teikemuren - ikkje langt unna Oslo
Tilbake på kjøkkenet kom ho tuslande inn gjennom døra vi har der som går ut i hagen.

"Kor har du vore?"
"Eg var i Oslo. Men kongen var ikkje der"
Her må du kanskje ha litt inside information før hjartet svulmar. Oslo er den øverste delen av hagen vår. Der står trampolina og jobbilen til mannen. Det er storebror som kalte den delen av eigendommen for Oslo da han var 2 år og vi flytta hit. Stakkars lille, smarte og gode lillesøster trudde altså at kongen skulle komme dit. Det var så rart også - for ho var liksom ikkje lei seg. Ho berre konstaterte at han ikkje var der. Det stemte jo det - han skulle komme om 30 minutter.

søndag 29. mai 2016

Konfirmantpengegåve

I helga har det vore konfirmasjon til fetteren min i Ålesund, men vi hadde dessverre ikkje høve til å reise denne gongen. Vi har sendt opp ei pengegåve, og som alltid er det gøy å gjøre noko utav den. Det er heilt innanfor å leggje ein lapp saman med kortet også, men eg ville prøve noko anna. I fjor laga eg denne.
Inspirasjon til årets utgåve fikk eg på nettet. Målet er at det skal sjå ut som konfekt - noko eg ikkje heilt synas at den gjorde sidan eg ikkje hadde konfektaktige toppar å feste oppå - altså noko som ser ut som mat. Men akkurat det veit nok ikkje konfirmanten, så det gjør jo ingenting!
Eg festa pengane med litt Tack It og pynta "konfekten" med blomar i filt og ei sløyfe. Boksen er ei konfekteske som eg fikk av mannen til Valentines Day (nam,nam; deilig sjokolade!).
Slik vart den ferdige gåva! Denne kan også lagast med større konfekteske. Eg lagde eit enkelt kort som eg tapa fast under boksen. Ei kjekk lita gåve med litt cash!

lørdag 28. mai 2016

Grillparty!


Små venner på picnic
Vi har de siste åra grilla på bøttegrillen vår. Den er liten og nett, og er varm leeengee! Det er ikkje så masse som er varmt samtidig, men med litt tålmod kan den grille middag til fire familier (det er sant, vi har prøvd!)

Denne veka kjøpte eg ein litt større grill, og da måtte vi sjølvsagt invitere til grillparty! Det er så masse god grillmat på butikken no! Mmm, eg blir sulten berre av å tenkje på det!

Det er så deilig med sommarvær! Vi nyter det til fulle!

fredag 27. mai 2016

Festspillfredag

Tre Festspillinnlegg på rad! I kveld skal eg og mannen på DNS og sjå "Hallo" av og med Martin Zimmermann. Eg er ikkje ein stor fan av absurd teater, kun teoretisk fan, så dette er på mange måtar noko eg vanlegvis ikkje ville ha sett. Eg trur likevel at eg kjem til å like det - eg håpar det - for denne mannen veit kva han gjør!
Flotte Store Scene på Den Nasjonale Scene

torsdag 26. mai 2016

Kulturnerd!

For ei flott opning av Festspillene i strålande sol på Torgallmenningen i går! Det var så mykje bra på scena og Marte Mjøs Persen holdt ei god og viktig tale før ho erklærte Festspillene 2016 for opna! Eg er ikkje bergenser, men av og til trur eg at eg kjenner stoltheten bergensarane har over byen sin! Det er alltid stas å sjå den eldre garde som møter opp på slike arrangement i dress og hatt, eller med raude sko og fin veske. De har pynta seg - det er fest i Bergen!
Det er ikkje mange som snur seg med ryggen til scena for å sende lange blikk etter denne mannen! Men det gjør eg, og eg tar til og med eit paparazzibilete av han! For dette er ingen andre enn Allan Lucien Øyen! Og det må ein kanskje vere kulturnerd for å sjå.

Øyen var dansar i dansekompaniet Carte Blanche da eg kom til Bergen i 2001. Eg var alltid på den første danseforestillinga når de presenterte noko nytt - eg var STOR fan av kompaniet! Og særleg var eg stor fan av dansaren Allan Lucien Øyen! Ein gong han var skada satt han like ved meg i amfiet, og eg var heilt starstruckt!! No er han mellom anna koreograf, men eg har enda til gode å sjå noko av det han har gjort. Eg fylgjer tett med og gler meg til eg ein gong får sjå noko meir enn utkast!

I går var han tilstades under åpninga, rett og slett fordi det var han som hadde regien på den. Det var ikkje rart eg likte opninga så godt - den hadde ein flott dramaturgi og variasjon! Også denne mannen da! Han overskygga både dronninga og Magne Furuholmen (det er vanskelig å gjøre) for meg!! Ekstra gøy er det jo at han hadde med fleire aktørar på scena eg kjenner godt gjennom jobben min - nøkkelpersoner som ikkje berre er fantastiske formidlere, men også varme og genuine mennesker som eg er stolt av å kjenne!

Bra Allan! Bra Festpillene!

onsdag 25. mai 2016

Festspillåpning!

I dag er det opning av Festspillene i Bergen - eit av vårens absolutte høgdepunkter! Vel, det er ikkje alltid at opninga er eit høgdepunkt, men det er starten på ei periode med masse gøy - og eit hint om at sommaren snart er her!
Ballerinalillesøster før sommaren kom
Vi spaserer frå jobb til byn for å få med oss opninga som i år endelig er i strålande solskinn! I fjor kom eg på opninga samtidig med powergjengen Åse Kleveland, Erna Solberg, Trude Dreveland og dronning Sonja - det var så flott å sjå de saman! Sterke mennesker altså!

Men i dag - opning på ny! Det gledast!

LinkWithin

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...